KRATIE            06-03-2009

Ontevreden stappen wij vandaag in de minivan die ons naar de grens brengt. Wij zijn wat boos omdat wij het vervoer niet zelf kunnen regelen en nu in een toeristenbus naar Kratie gaan. Om Laos te verlaten, moet je 1$ betalen. Hierna gaan wij de papieren voor Cambodia invullen en na het overhandigen van 21$ kunnen wij naar het volgende loket waar wij na het geven van wederom 1$ het land voor 30 dagen mogen bezoeken. Nadat alle toeristen (en wij waren met 6 minivans) hun visa hebben gekregen, worden wij in busjes verdeeld en kunnen wij eindelijk vertrekken.

Wij rijden over een goede weg naar Kratie en het valt op dat wij het enige transportmiddel zijn dat zich op de weg bevind. Dit is dus een typische toeristen grensovergang. Locals maken van een andere grens gebruik en toeristen mogen alleen maar hier passeren. Wij begrijpen nu ook waarom het zo moeilijk was om zelf transport te regelen. Op het eerste gezicht ziet er Cambodia hetzelfde uit als Laos. Wij zien nog steeds veel groen en hutjes maar de mensen zijn westers gekleed. Hoe dichter wij bij Kratie komen, zien wij wat stevigere hutjes en waarvan vooral de daken opvallen vanwege de versieringen. De bus stopt eerst bij een ATM en iedereen probeert geld te bemachtigen. Echter zijn er maar een paar mensen die geld uit de machine kunnen krijgen. Ook voor ons geldt dat wij geen geluk hebben. Wij hebben nog een aantal euro's over en deze worden omgewisseld voor de locale munteenheid Riel. In Cambodia kun je ook in US dollar betalen en in guesthouses staat zelfs de prijs voor overnachting en eten in dollar aangegeven. Als je in dollar betaald, krijg je wel je wisselgeld in Riel retour. Het blijft goed opletten in dit land. Hierna worden wij bij de markt afgezet en checken wij in bij Star Guesthouse. Na de douche eten wij een heerlijke maaltijd en wij zijn weer helemaal opgeknapt. Wij zijn nog op tijd om de attractie in dit stadje te bezoeken en dat is: DOLFIJNEN kijken. Ons locaal transport is achterop een scooter zitten en onze chauffeur brengt ons binnen 20 minuten naar een plaats op de Mekong waar de Irrawaddy dolfijnen te spotten zijn. Wij lopen naar de boot en zien al diverse dolfijnen bovenkomen, dat belooft wat! Wij varen de Mekong op en links en rechts van ons zien wij ze boven komen. Ze houden gepaste afstand van onze boot maar wij kunnen zien dat het niet hetzelfde soort dolfijn is van wat wij gewend zijn. Op een gegeven moment passeren 4 dolfijnen ons en ze zwemmen langs elkaar en gaan tegelijk onder en komen dan weer boven. Geweldig om te zien. Buiten ons bereik komen ze weer boven en maken alle vier tegelijk een klein sprongetje. Het gaat allemaal zo snel dat wij met de camera vaak te laat zijn maar wij hebben wat foto's kunnen maken. In het uur dat wij op de Mekong hebben gezeten, hebben wij erg veel plezier gehad om naar deze beestjes te kijken en wij zijn zeker verwend met de opkomst. Wij prijzen ons zeer gelukkig met deze geslaagde afsluiting van de dag.Vandaag pakken wij een pick-up naar Sen Monorom. Dit plaatsje ligt geheel in het oosten en in de bergen dus daar moet het koeler zijn. Er zijn al een aantal dingen die opvallen zoals mannen die langere nagels hebben dan vrouwen en het is duur en transport is moeilijk te regelen. Je kunt via je hotel een kaartje kopen voor transport en daar zit natuurlijk een bepaalde commissie op. Maar goed het busstation vraagt nog meer dus wij doen het maar. Als je dan een duur kaartje hebt dan verwacht je er ook iets voor terug en dat zullen wij krijgen! Het eerste stuk zitten wij buiten in de truck en rijden wij naar Snoul. Hier aangekomen moeten wij 2,5 uur wachten om onze volgende pick-up te halen. Deze staat al een tijdje klaar en wij zien er alleen maar goederen in komen. Het is bijna 1 uur en de chauffeur zegt dat wij in kunnen stappen. Nou ja, op kunnen stappen en dat betekent zitten op het dak. Nu hebben wij al wat reis ervaring en deze plaats kost definitief geen 7 USD en wij nemen plaats in de truck. Deze plaats kost nog meer geld maar waarschijnlijk betalen de locals zelfs nog minder dan wij nu voor een buitenplaats doen. Er ontstaat een woordenwisseling want wij moeten op het dak zitten en daar trappen wij echt niet in. Wij blijven binnen zitten en uiteindelijk rijden wij aan. Er is nog een Nederlands en Belgisch stel, beide stukken jonger, en die nemen plaats op het dak. Onderweg stoppen wij voor 10 minuten en wij krijgen commentaar van onze metgezellen. Zij vinden het een uitdaging om op het dak te zitten en wij verklaren ze voor gek dat ze zoveel geld hebben betaald voor de slechtste plaats. Sen Monorom ligt in een heuvelachtg gebied en ze zijn flink aan het werken om er een geasfalteerde weg van te maken. Wij komen aan in het plaatsje en nemen onze intrek in het guesthouse. In de avond wanneer wij net te bed liggen, horen wij een hard geluid van een dier. Wij kunnen niet achterhalen wat voor een beestje het is maar waarschijnlijk een kikker. Maar het beestje begon voor 1 minuut dan 15 minuten niets en dan begon het geluid weer. Het duurde de hele nacht en in de morgen zijn wij geradbraakt want wij hebben al 4 nachten niet geslapen en dan deze nacht er nog bij. Wij zouden een andere kamer kunnen nemen of een ander guesthouse maar wij voelen ons niet op ons gemak en gaan terug naar Kratie.

SIEM REAP            09-03-2009

Na een redelijke nacht staan wij vroeg op om de bus naar Siem Reap te nemen. Wij leveren de sleutel in en vertrekken naar het busstation. Op de hoek nemen wij een baquet en wij worden aangesproken door een man. Het blijkt de manager van ons hotel te zijn en hij wil geld zien. Het blijkt dat wij nog niet betaald hadden en beide dachten wij dat de ander het gedaan had. Oeps, foutje. Rond 12 uur komen wij aan in "Spider city" waar wij van bus moeten wisselen. In dit stadje verkopen ze gefrituurde spinnen en er lopen zelfs een paar levende rond. De Cambodjanen zijn ze smakelijk aan het verorberen en wij nemen alleen maar wat foto's.

Onze nieuwe bus ziet er op het eerst oog luxe uit maar al snel merken wij dat de koppelingsplaten kapot zijn. Onderweg moeten wij een uur stoppen om het probleem te fixen en uiteindelijk kunnen wij weer de weg op. Het is al rond 7 uur en te laat om wat guesthouses te vergelijken. Wij gaan naar Green Garden Guesthouse en het enige wat ze nog over hebben, is een dorm. Deze dorm bestaat uit een matras op de grond en een muskietennet er om heen en dat allemaal voor 1 USD. Wij nemen het en kijken morgen wel verder. Verrassend genoeg hebben wij erg goed geslapen en gaan vandaag niet uit onze dorm vertrekken. Wij moeten vandaag heel veel aan de site werken en zijn de hele dag in het guesthouse dus het lijkt ons een verstandige keus om nog een nacht extra te blijven in de dorm. Op het einde van de dag zijn wij flink opgeschoten maar er moet nog heel veel werk gebeuren en dus besluiten wij dat ik morgen alleen naar de tempels ga. Wij gaan in de lobby zitten en ik vind snel genoeg wat mensen waar ik morgen de taxi mee kan delen. Helaas krijg ik in de avond te horen dat de taxichauffeur niet accoord ga dat ik mee ga. Waarom? Joost mag het weten maar hij doet het niet. In de morgen zitten wij in de lobby te werken als onze buurman voorstelt om naar het Tonlé Sap te fietsen en het drijvende dorp Chong Kneas te bezoeken. Mathieu blijft werken aan de site en binnen 15 minuten hebben wij een fiets gehuurd en zijn wij weg. Het is een rechte weg en op een gegeven moment kom je bij een slagboom aan. Wij moeten verder rechtdoor maar worden rechtsaf gestuurd. Vanaf deze kade vertrekken de toeristen per boot naar het dorp en ze probeerden ons ook een kaartje te verkopen. Nee, wij gaan nog een stukje verder fietsen en kijken dan wel weer verder. Wij moeten over een bruggetje waar ze aan het werken zijn en de werkers zijn erg vriendelijk en helpen ons met de fietsen. Het pad wordt slechter en slechter maar de toeristen bootjes blijven ons passeren dus wij zitten nog goed. Wij fietsen nog even door totdat het op een gegeven moment erg drassig begon te worden en wij aan de linkse- en rechterkant het dorp zagen liggen. Om het dorp te zien, moet je een bootje hebben en het enige wat wij zien, zijn kleine toeristenboten. Wij hebben geduld en binnen een paar minuten verschijnt er een jongetje achter ons. Aha, dat is onze kans. Hij blijft bij ons staan kijkt in de verte. Jawel daar kwamen twee bootjes aan met mensen die bij ons op wal gezet werden. Wij gebaren naar een jongen dat wij graag mee willen en dat hij ons rond moet varen. Hij snapt er niets van en gelukkig het 7-jarig meisje dat hij zojuist af heeft gezet, neemt het van ons over en vertaald alles voor hem. Wij komen overeen dat wij ieder 1 USD betalen voor het ritje en wij nemen plaats in zijn bootje. Wij gaan naar zijn huis en mogen een kijkje nemen. De kamer is woonkamer en eetkamer en slaapkamer tegelijk en daarachter is nog een kleine afscheiding voor de keuken en dat is het. Vraag mij niet hoe ze het doen met de wc en het meer is natuurlijk de douche. Hierna gaan wij weer verder varen. Wij hebben erge dorst en gebaren dat wij drinken willen kopen en krijgen nee als antwoord. Dat geloven wij natuurlijk niet en wij houden onze ogen goed open. Op een gegeven moment zie ik de groenteboerin voorbij varen en dan komt het winkeltje met drinken voorbij. Een keer gillen en ze draait haar boot en komt naar ons. Ik houd de boot vast en ons drinken wordt heerlijk koel overhandigd en wij kunnen weer verder varen. Het is grappig te zien dat wanneer wij bij de mensen binnen kijken en je bijna geen spullen ziet maar dat ze wel tv aan het kijken zijn. Onze gids brengt ons netjes terug naar de kade en voldaan kunnen wij terug. Wij komen bij de brug aan en het blijkt dat ze deze aan het ontmantelen zijn. Gelukkig voor ons komt er een schuitje aan die ons naar de overkant brengt. In de paar dagen dat wij hier zitten, hebben wij met de nodige mensen gepraat hoe hun tempel ervaring was. Aan de hand hiervan besluiten wij een kleine ronde te doen. Wij hebben een tuk tuk gehuurd die ons rond zal brengen en wij beginnen bij Angkor Wat om de zonsopkomst te bekijken. Het is niet zo spectaculair en wij besluiten er eerder vandoor te gaan en het complex te bekijken voordat de hordes ons volgen. Als je zo rondloopt, is het toch wel erg indrukwekkend om te zien dat het Khmer rijk dit allemaal zonder machines heeft kunnen bouwen en houwen. Daarna gaan wij door naar Bayon, een complex waar allemaal gezichten uitgehouwen zijn. Tevens bezoeken wij nog Chau Say, Ta Keo, Ta Prohm = de tempel die door de jungle is overwoekerd, Pre Rup en als laatste gaan wij naar de toeristische Banteay Srei en deze tempel komt overeen met al die tempels die wij in India gezien hebben. Het is hier zo druk dat wij voetje voor voetje achter elkaar door het complex lopen. Op de terugweg bezoeken wij het Land Mine Museum. Aki Ra, de oprichter van dit museum moest toen hij 10 jaar was het leger in bij de Khmer Rouge. Hij werd wapendeskundige en moest vooral overal bommen neerleggen. Na de val van de Khmer Rouge hielp hij om de bommen gratis onschadelijk te maken. Zijn vangst kun je in dit kleine museum bekijken. Ook adopteert hij kinderen die zijn getroffen door bommen en zorgt hij ervoor dat ze in het dagelijks leven mee kunnen draaien. Het einde van de toer zit erop en rond 1pm zijn wij terug in Siem Reap.

BATTAMBANG            13-03-2009

Voordat wij naar Phnom Penh afzakken maken wij een tussenstop in Battambang. Nadat wij een hotel hebben gevonden huren wij een een tuk tuk die ons naar de bamboo trein brengt. Het treintje bestaat uit twee wielen met daarboven een plateau gemaakt van bamboo. Na de installatie gaan wij met een goede vaart over het scheve spoor. Op het einde wachten wij even want achter ons komt nog een treintje. Wij worden aan elkaar gekoppeld en gaan dan hetzelfde stuk weer terug. Het was erg grappig om dit meegemaakt te hebben en wij zijn blij dat wij hiervoor een tussenstop hebben gemaakt.

PHNOM PENH            14-03-2009

De bus zet ons af in de buurt van Boeng Kak lake en wij lopen naar het backpacker gebied. Wij gaan naar een guest house en wij krijgen al een goede indruk in wat voor een buurt wij zitten. Het guesthouse is niets en ik blijf buiten bij de tassen zitten en Mathieu doet een rondje. Terwijl ik in het boek zit te kijken naar een andere wijk zie ik diverse mensen de tuk tuk nemen en zeggen ze allemaal: "Get me out of this neighborhood quickly". Nou, die indruk hadden wij ook al en wanneer Mathieu terug komt, wordt dit bevestigd. Mathieu ging dus een rondje doen en bij 4 van de 7 guesthouses werd hij aangesproken of hij marihuana wilde kopen i.p.v. dat ze hem een kamer aanboden.

Nee, van dit soort praktijken houden wij niet en wij pakken een tuk tuk en gaan naar Psar O Russei, een ander backpacker gebied. Het ziet er al een stuk schooner uit, de huizen zijn netjes onderhouden en voor dezelfde prijs heb je een super grote kamer inclusief alle voorzieningen. Wij hebben nog even voordat het donker wordt en wij lopen naar het Independence monument. Onderweg kopen wij in de supermarkt wat te eten en drinken en bij het monument nemen wij plaats op een bankje en nuttigen wij onze late lunch. Het is al 10 uur voordat wij wakker worden en het voelt heerlijk na de afgelopen dagen van vroeg opstaan. Wij lopen naar een restaurantje waar wij een baquette met ei eten en een heerlijke ice coffee drinken. Zo, nu kan onze dag beginnen. Wij huren een fiets en gaan de stad verkennen. Als eerste fietsen wij naar het Royal Palace maar dat is nog een half uurtje gesloten. Wij gaan richting de rivier en horen plots een enorme knal. Hallo, zijn ze midden in de stad op vogels aan het schieten! Uehh, nee, het was Mathieu's achterband die klapte. Zucht, dan maar weer terug fietsen. Mathieu gaat bij mij achterop en houdt zijn fiets goed vast. Dit is een situatie die de Cambodjanen niet kennen en ze lachen ons de hele weg uit en blijven ons nawijzen. Wij ruilen de fiets om en gaan voor de tweede maal naar het Royal Palace. De middagpauze is afgelopen en wij kunnen naar binnen. Dit paleis lijkt erg veel op het paleis wat wij al in Bangkok gezien hebben. Op het complex kun je tevens de Silver Pagoda bezoeken. De vloer van deze pagoda is bedekt met 5000 zilveren tegels die ieder 1kg wegen. Ter bescherming liggen er karpetten op de grond dus zicht op de zilveren vloer heb je niet. Hierna drinken wij wat bij de Mokong rivier en gaan wij door naar Wat Phnom. Het is een circus rondom de wat en je kijkt je ogen uit. Je ziet straatkinderen die vogels in een kooitje aanbieden, bedelaars, verkopers van drank en er is een olifant waar je een ritje op kunt maken. Wij pakken de fiets en gaan naar het Boeng Kak meer. Wij fietsen aan de andere kant van de backpacker wijk en drinken wat op een terrasje bij de locals. Hierna willen wij het nog één keer proberen en rijden wij naar de backpacker wijk om eventueel wat te eten. Wij zijn amper op de straat en worden al twee maal aangesproken of wij drugs willen kopen. Wij keren de fietsen en laten deze wijk voor wat het is. Onderweg naar huis gaat de handrem van Mathieu stuk en moeten wij dit eerst naar de fietsmaker voordat wij kunnen eten.Wij staan vroeg op want wij moeten naar de Vietnamese ambassade. Wij vullen het aanvraagformulier in en krijgen te horen dat het visum om 4:30pm klaar is. Nou, dat is nog eens service. Vandaag fietsen wij naar DE twee attracties van de stad en het eerste wat wij bezoeken is de Killing Fields of Choeung Ek. Tussen 1975-1978 zijn hier 17.000 mannen, vrouwen, kinderen en baby's vermoord nadat ze eerst in S-21 gruwelijk ondervraagd en mishandeld waren. Het was even zoeken voor ons en in totaal waren wij 20km omgereden maar goed eindelijk kwamen wij aan bij het veld. In 1980 heeft men de massagraven opgegraven en de skeletten van de mensen liggen nu allemaal verzameld in een glazen stupa. Wij wandelen door het veld en zien grote gaten, de massagraven, met er omheen stukken kleding die nog half in de bodem liggen. In het regenseizoen komen zelfs nog botten van mensen omhoog. Wij passeren een boom die volledig behangen is met lintjes. De boom is prachtig maar het verhaal is gruwelijk want om kogels uit te sparen, sloeg men baby's dood tegen deze boom. Wij passeren een andere boom en hier werden luidspeakers in gehangen om het geschreeuw van de mensen te verdoezelen. Het is een klein complex maar wat je leest, is zeer indrukwekkend. Hierna kunnen wij even op adem komen en fietsen wij terug naar de stad om het Tuol Sleng Museum, S-21, te bezoeken. Totdat Pol Pot in 1975 het gebouwencomplex in beslag nam was het een high school. Het eerste gebouw wat je bezoekt, is het gebouw waar de laatste mensen vermoord zijn. Toen men het gebouw binnenviel lagen deze mensen vermoord en geketend aan hun bed. Men heeft deze mensen begraven aan de voorkant van het gebouw waar je je respect kunt tonen. Je kunt de bedden zien en in de kamers hangt een foto hoe de mensen aangetroffen werden. In het tweede gebouw zie je veel foto's van de slachtoffers. Vaak werd er een foto gemaakt als ze binnenkwamen en na de folteringen werd er ook nog een foto gemaakt. In het laatste gebouw lees je meer over Pol Pot en hoe hij aan de macht is gekomen. Dit museum heeft ons beduidend meer gegrepen dan de Killing Fields en wij zijn dan ook even stil en fietsen rustig naar de Ambassade. Precies om 4:30pm kunnen wij ons visum ophalen en gaan wij terug naar het guesthouse. Het was een indrukwekkende dag vandaag en als ontspanning trakteren wij ons op een mooie film op de laptop.

SIHANOUKVILLE            17-03-2009

Het is al weer een tijdje geleden dat wij ons getrakteerd hebben op een ontspanning en wij gaan naar Sihanoukville om te genieten van het strand. Wij lopen wat rond en informeren tegelijk naar de huur van een motor. Bij Reach Sey houden wij stil en checken daar uiteindelijk in. Beneden zit er een heerlijk goedkoop restaurant, niet dezelfde eigenaar, en daar eten wij een hapje. Het is zweet weer en tijd om een duik in de zee te nemen. De zee is niet de mooiste maar het water is heerlijk warm en de golven zijn klein dus ideaal om af te koelen. In de avond genieten wij beneden van een BBQ en als wij terugkomen, constateren wij dat wij het licht vergeten zijn uit te maken.

De volgende dag gaan wij eerst naar het centrum om wat geld te halen. Wij hebben geluk want net vandaag werkt de machine niet. Wat een ellende, hebben wij daarvoor de hete zon getrotseerd? Wij lopen terug en gaan naar het strand om af te koelen. Het restaurant van beneden heeft ook een hutje op het strand waar wij dus ook vaste klant zijn. Ze hebben er heerlijke fruit shakes met baileys en ik laat het mij smaken. Na de douche gaan wij weer naar beneden om te eten. Wij zitten te wachten op ons eten en ik kijk naar boven en zie dat bij ons op de kamer het licht aan is. Hebben wij dat nu weer vergeten? Wij zijn redelijk stipt in dit soort dingen en meenden toch dat wij het uit hadden gemaakt. Maar goed, ik ga naar boven om het licht uit te maken. Ik kom bij de deur en merk dat er iets niet klopt. Ik ga naar het raam en kijk naar binnen en zie de dochter van het guesthouse in onze spullen neuzen. Zij merkt dat er iets is en ze doet onze deur goed dicht en op slot en neust gewoon verder in onze spullen. Ik heb mijn tas laten liggen met ons reserve geld erin en voordat ze daar aankomt, moet ik haar tegenhouden. Ik pak de sleutel en doe net of ik verrast ben. Zij reageert dat ze op de kamer is om te poetsen. Ik zeg: En waar zijn je spullen dan? Nee zegt ze ik kom het bed opmaken. Nou, dat is niet nodig, wegwezen hier. Ik pak snel mijn tas en tel het geld na. Omdat ik zo boos ben, tel ik er een paar keer naast. Ik gun mij een moment rust en begin opnieuw en gelukkig klopt alles nog. Maar hier wil je niet blijven en nu moet ik naar Mathieu om dit te vertellen en die gaat helemaal over de rooie. Ik kom beneden en Mathieu maakt al een grapje of ik door de wc ben gezakt. Nee, er is wel iets anders gebeurd en dat zal ik je nu vertellen. Na mijn verhaal stormt hij woest naar de eigenaar van het guesthouse en dreigt met naar de politie te gaan. Ze zijn niet onder de indruk en het enige wat ze zeggen is dat ze opdracht had gegeven om te poetsen. Ja, ja gisteren was het licht ook al aan en nu weer, nee, wij vertrouwen ze niet meer. Wij eten ons eten en Mathieu gaat hierna op zoek naar een nieuwe kamer en ik ga onze spullen pakken. Wij hebben een goed alternatief gevonden en maken hier de volgende dagen vol. Wij hebben voldoende shakes met baileys naar binnen gewerkt en het wordt tijd om door te gaan. Dit wordt echter moeilijk want wij willen graag van een bepaalde grensovergang gebruik maken zodat wij in de Mekong delta van Vietnam uitkomen maar er wordt ons alleen privé transport aangeboden en dat vinden wij te duur. Wij wijzigen onze plannen en gaan voor een nacht terug naar Phnom Penh waar wij een directe bus naar Saigon nemen. Wij hebben Cambodja als een prettig land ervaren. Hoewel er twee valuta's gehanteerd worden, zijn wij nooit opgelicht door de mensen. Het is een land wat hard aan de weg aan het timmeren is om naast Angkor Wat meer voor de toeristen te bieden.