HUAY XAI            18-02-2009

Het is een lange rit en wij moeten drie keer overstappen voordat wij bij de grens aankomen. De trip is heel mooi en zeker geen straf. Het eerste gedeelte brengt ons langs rijstvelden dan door heuvels en uiteindelijk krijgen wij zicht op de Mekong Rivier. Wij nemen de boot en binnen 2 minuten staan wij aan de andere kant van de rivier; in Laos. Na het invullen van de nodige papieren en het afgeven van 35$ mogen wij het land voor 30 dagen bezoeken. Het eerste wat wij doen is proberen bij de pinautomaat wat kip, de locale munteenheid, eruit te krijgen. Helaas werkt onze bankpas niet en zijn wij genoodzaakt om euro's om te wisselen.

Echter is ondertussen de bank gesloten en moeten wij tot de volgende morgen wachten. Gelukkig zit je in een grensplaats en is het mogelijk om in Thaise Bhat te betalen. Wij hadden gehoord dat wij het dorp links moesten laten liggen en meteen naar de bootstop moesten lopen om accomodatie te zoeken. Erg genoeg is er geen vervoer aanwezig en wij wandelen net op het heetst van de dag door het stadje met onze zware rugzakken. Halverwege houden wij halt bij een Chinees Guesthouse en informeren naar de prijs. Wij zijn nog aan het bedenken of wij het nemen of niet en dan komt er een vrouw, Jane, op ons afgelopen. Wij staan volop te kletsen en spreken af dat wij samen gaan eten om meer van haar plannen te horen. Vanuit Huay Xai pakken veel mensen een 2-daags durende volgestouwde hete boottocht op de bruine Mekong rivier naar Luang Prabang. Jane stelt voor om naar het noorden te gaan voor een trekking en hetgeen ze vertelt over het gebied, klinkt veel interessanter dan de boottocht dus wij besluiten deze optie te nemen.

LUANG NAM THA            19-02-2009

In de morgen bestellen wij bij een vrouwtje op straat een baquette met rauwkost en locale paté en het is heerlijk. Ja, Laos was nog niet zolang geleden in Franse handen en ze hebben een paar goede dingen achtergelaten voor de toeristen. Wij hebben om 9am afgesproken maar Jane komt niet opdagen en wij gaan richting het busstation. Eenmaal daar aangekomen blijkt dat er geen bus om 10am gaat maar een om 9am en een om 12am. Zou ze ons bedonderd hebben? Binnen 15 minuten komt er een tuk tuk aan met Jane en andere toeristen erin. Ze is ziek en verkouden en vandaar dat het wat langer duurde.

Er komen nog een paar bekenden binnen en zo wordt het wachten toch nog wat  veraangenaamd. Het is over met de luxe die wij in Thailand hadden want wij zitten in een gewone bus en al rijdend over de hobbelige wegen breng hij ons naar Luang Nam Tha. Wij komen aan op het busstation en moeten met een taxi naar het 8km verderop gelegen centrum gebracht worden. Wij hebben het systeem zo door en alle taxichauffeurs spelen onder een hoedje en vragen dezelfde prijs. Wij willen hier niet op ingaan maar er zijn een paar toeristen die de prijs willen betalen en gaan. Tja, dan kunnen wij onderhandelen wat wij willen maar dat helpt dan niet meer en zijn wij gedoemd de te hoge prijs te betalen. In het dorp scheiden onze wegen met Jane en trekken wij nog steeds met Jason op. In de avond gaan wij naar de avond markt en kopen wij bij diverse kraampjes ons eten. Vanuit Luang Nam Tha kun je trekkingen maken naar omliggende dorpen van minderheden. Wij spreken de nodige mensen die een trek hebben gedaan maar geen van hen heeft dieren gezien. Je loopt binnen 4 uur naar een dorp, nuttigt de lunch daar, loopt wat rond in het dorp, je slaapt in het dorp en de volgende morgen wordt je opgepikt en bij je hotel weer afgezet. Dit klinkt nu heel negatief hoe ik het vertel maar je moet begrijpen dat wij dit soort dingen al in andere landen hebben gedaan en daar hebben wij geen extra geld voor betaald omdat wij dat zelf geregeld hadden. Wij besluiten dan ook dit soort dingen aan de rijke toeristen over te laten en wij huren een scooter en trekken er zelf op uit. Laos is een stuk armer en minder ontwikkeld dan Thailand en wij vinden het heerlijk om hier te zijn. Er zijn weer dorpjes met houten huizen en rieten daken, om ons heen zijn bergen met heel veel groen, de vrouwen zijn gekleed in een rok met een gekleurde band en ze rijden aan de rechtse kant. Veel dorpen hebben pas sinds 3 jaar een beetje electriciteit en internet is in de "grotere" plaatsen aanwezig maar de snelheid is te langzaam. Luang Nam Tha ligt maar op 40km van de Chinese grens en Jason en Mathieu gaan vandaag met de scooter het gebied verkennen. Helaas mogen ze niet te dichtbij komen en een foto van de Chinese vlag zit er helaas niet in. Onderweg passeren ze veel kleine dorpjes waar de kinderen je nawuiven. In een van deze dorpjes houden ze halt om te lunchen en meteen proberen een paar oude vrouwtjes wat spullen aan ze te verkopen. Hierna proberen ze de heuvels in te gaan maar elke keer eindigen ze op een dood spoor en zijn ze genoodzaakt om dezelfde weg terug te nemen. Ze proberen meerdere malen een andere weg te nemen maar het is tevergeefs. Ze gaan terug naar Luang Nam Tha en crossen daar nog wat rond. Ik ben vandaag in de hut gebleven om aan de site te werken. Het is leuk om met anderen op te trekken maar aan de andere kant blijft er werk liggen. Na wat uurtjes te hebben getypt, wordt het tijd om de benen te strekken en loop ik naar de markt om mij tas te laten repareren. Binnen een paar tellen, zie ik al diverse mensen in klederdracht lopen. Natuurlijk is dit DE ontmoetingsplaats om gratis minderheden te zien. Helaas had ik geen camera bij mij. In de avond gaan wij terug naar de avondmarkt waar het groot feest is want er is een trouwerij aan de gang.

NONG KHIAW            21-02-2009

De busrit van Luang Nam Tha naar Luang Prabang duurt ons te lang en wij boeken een ticket naar Udomxai dat halverwege ligt om er te overnachten. Wij zitten met een aantal bekenden in de bus en die gaan allemaal door naar Nong Khiaw. Het duurt niet lang of wij laten ons overtuigen dat wij ook naar deze plaats moeten en daar hebben wij geen minuut spijt van gehad. Na een vermoeide dag komen wij aan in Nong Khiaw waar wij op de brug nog net de mooie zonsondergang kunnen zien. Wij nemen onze intrek in een bamboohutje met gedeelde douche en toilet en zonder uitzicht op de Nam Ou.

Het is druk en tegelijkertijd rustig in Nong Khiaw. Druk omdat het een verkeersader is waar mensen komen en gaan. Rustig omdat er maar weinig mensen lang in dit geweldig mooie plaatsje blijven. Tegenover ons hutje is een klein restaurantje waar wij Laap (gehakt met verse kruiden en kleefrijst) eten en de nodige pilsjes nuttigen. De volgende dag lopen wij naar de 3km verderop gelegen cave. In deze cave hebben mensen geschuild gedurende de Indochina war. Hierna houden wij een pick-up aan en vragen wij of hij ons naar de waterval kan brengen die op 20 min. lopen, zou liggen. Wij zitten echter al 20 minuten in de auto en zien nog steeds niets en besluiten uit te stappen. Wij lopen wat rond in het dorpje en gaan dezelfde weg terug. Gelukkig komt er een sawngthaew (locaal transport) aan en kunnen wij een liftje terug krijgen naar ons dorp. Het is zo heet dat wij besluiten een duik te nemen in het heldere water van de Nam Ou. Wij hebben gisteren kennis gemaakt met Lennard (NL) en Sophie (BE) en gaan met hen samen uiteten. Tijdens het eten valt de stroom 2x uit maar daar smaakt het eten niet minder om. Hierna gaan wij terug naar het kleine restaurantje tegenover ons hutje en drinken daar nog wat. Veel mensen nemen vanaf Nong Khiaw de 5 uur durende boot naar Luang Prabang. Aangezien wij nogal snel verveeld raken, besluiten wij voor maar 2 uur op de boot te zitten en in Pak Ou uit te stappen. Op de kaart lijkt het een groter dorp maar Pak Ou bestaat uit maar een paar traditionele huizen. De huizen staan op palen en onder het huis staat meestal een weefmachine. Wij merken aan de reactie van de mensen dat hier niet veel toeristen uitstappen en iedereen is blij verrast om ons te zien. Wij lopen naar de hoofdweg en proberen hier een bus te pakken die ons naar Luang Prabang brengt. Er staat een pick-up voor ons en de mensen maken duidelijk dat wij een lift kunnen krijgen naar Luang Prabang. Na de prijsonderhandeling nemen wij plaats in de achterbak en laten wij ons naar Luang Prabang rijden. Onderweg worden wij nagelachen want de Laotianen vinden het schijnbaar erg grappig dat wij in een laadbak zitten.

LUANG PRABANG            23-02-2009

Het is erg druk met de toeristen in deze plaats en de prijzen zijn er dan ook naar. Het duurt even voordat wij iets betaalbaars hebben gevonden en na het nemen van een heerlijke douche voelen wij ons weer prima. Wij gaan naar de nachtmarkt en ons avondeten bestaat uit een noodlesoep. Wij zijn vermoeid en gaan terug naar ons guesthouse en na wat drinken, houden wij het vandaag voor gezien. De volgende morgen worden wij pas om 9am wakker en gaan wij de straat op. Op dit tijdstip begint het al heet te worden en wij doen het rustig aan. Op de markt kopen wij eerst een baquette en gaan daarna de buurt verkennen.

Luang Prabang is makkelijk te voet te verkennen en onderweg kun je veel tempels bezoeken. Wij houden het bij het nemen van een aantal foto's want wij hebben voldoende tempels gezien. Onze looptocht brengt ons langs de Mekong en wij genieten van de schaduw die de bomen verschaffen. Na een halve morgen in de zon te hebben gelopen, zijn wij moe en gaan wij terug naar de hotelkamer om te slapen. In de avond gaan wij naar de markt en genieten wij van een vegetarisch buffet en kopen wij bij de buren een kippetje op stok. Het is nog vroeg en wij kopen een biertje bij een locaal winkeltje en gaan naar de Mekong en genieten hier van de zonsondergang. In de omgeving van Luang Prabang kun je diverse grotten en watervallen bezoeken. Aangezien er nog meerderde op onze route volgen, slaan wij dit over en vertrekken wij morgen naar de volgende plaats. Wij staan vroeg op en gaan naar de hoofdstraat om de monniken te zien die hun eten aan het verzamelen zijn. De monikken lopen achter elkaar in een rij en maken een bepaalde route om voedsel te ontvangen van mensen.

VANG VIENG            25-02-2009

Voor het eerst zitten wij alleen maar met toeristen in de bus en het voelt niet als reizen aan; dit is te toeristisch. Binnen 4 uur arriveren wij in Vang Vieng en staan de tuk tuks ons al gretig op te wachten. Wij lopen ze voorbij en nemen een tuk tuk van de hoofdstraat die ons voor de helft van de prijs naar het dorp brengt. Omdat er zoveel toeristen in een keer in het dorp komen, wordt het zoeken en onderhandelen van een kamer wat bemoeilijkt. Vang Vieng staat bekend om het nachtleven en tuben (dit is in een binnenband de rivier afzakken en ondertussen bij de cafés het nodige alcoholpercentage naar binnen nuttigen) en dat willen wij graag eens meemaken.

Als je in het dorp rondloopt, kijk je je ogen uit. Er zijn restaurants waar van 's morgens tot 's avonds afleveringen van Friends getoond worden, toeristen lopen er redelijk schaars bij en dit wordt door de Laotianen getolereerd, overal kun je iets "Happy" krijgen en dit houdt in dat er wat marihuana, wiet of paddestoelen op of in wordt gedaan en er is absoluut geen tekort aan tubes of drank. In de avond gaan wij bij een café wat drinken en naar een filmpje kijken als Mathieu bepaalde dingen opmerkt die in de tent gaande zijn. De eigenaar wil niet dat er iets naar buiten gebracht wordt en biedt Mathieu eigen gestookte Lao Lao aan. In totaal heeft hij 3 biertjes en 3 Lao Lao op als hij naast mij komt zitten. Al snel valt hij in slaap en dat is al helemaal niets voor hem dus wanneer de film beëindigd is, gaan wij terug naar het hotel. De volgende morgen heeft hij het goed te pakken met diarree en overgeven. Hij is te ziek om er vandaag op uit te trekken en wij laten hem op de hotelkamer achter. Jason en ik besluiten niet te gaan tuben want dat vinden wij te duur. In plaats daarvan huren wij een scooter. In de buurt vindt je diverse mooie grotten en zelfs een waar je in kunt zwemmen. Wij nemen een verhard zandpad maar het loopt dood en wij moeten helaas dezelfde weg terug nemen. Onderweg komen wij uit bij een brug waar je een mooi uitzicht hebt op het karstgebergte. Als wij naar beneden kijken zien wij locals op een bamboevlot staan en zich een weg door de rivier banen. Wij keren terug naar het dorp en zien de afslag naar de Organic Farm. Dit is het beginpunt van het tuben en dat willen wij zeker zien. Als wij aankomen is er een leuk feestje gaande en wij mengen ons in de feestende massa. Na een pilsje houden wij het voor gezien en gaan wij terug naar het dorp. Ik loop naar onze kamer maar ik kan er niet. Jason gaat douchen en ik wacht buiten op Mathieu. Binnen een paar minuten komt Mathieu op de scooter aangereden en informeert mij dat hij van hotel is veranderd. Hij was ziek maar kon niet slapen vanwege werkzaamheden bij de buren en moest noodgedwongen verhuizen. Gelukkig is hij goed opgeknapt en kunnen wij gezamenlijk eten. In de avond gaan wij naar het eiland waar alle feestbeesten uithangen en maken wij gebruik van de Happy Hour aanbieding. Wij bestellen een emmer met whiskey, cola en nog twee andere drankjes erin en laten het ons smaken. Om 1am is het gedaan met de muziek en gaan wij terug naar de kamer.

VIENTIANE            27-02-2009

Wij hebben een dag gefeest en het wordt tijd om verder te gaan. Vientiane is de hoofdstad van Laos en dat houdt in dat het er duur is. Voor Jason is dit geen optie en onze wegen scheiden zich vandaag. Wij willen de site updaten en dat is voor ons de enige reden om deze stad aan te doen. Wij hebben niet meer veel geld en na de douche gaan wij op zoek naar de pinautomaat. Wij hebben er al vier gehad en geen van hen werkt i.v.m. een computer storing. Tja, dat zijn de nadelen van reizen in een minder ontwikkeld land. Wij laten ons niet van ons stuk brengen en bezoeken de paar sightseeings die de stad rijk is.

In de avond moeten wij eten en gelukkig accepteren ze Thaise Bhat in het Peking Duck restaurant en krijgen wij ons wisselgeld in kip retour.. Wij genieten volop van het heerlijke eten en al bij al hebben wij een goede deal. De volgende morgen gaan wij weer de nodige pinautomaten af maar ze hebben allemaal storing. Dan maar weer onze reserve Euro's omwisselen en hopelijk kunnen wij in een ander dorp nog eens pinnen. Het voelt heerlijk om geld op zak te hebben en wij trakteren ons op een luxe ontbijt in een airco gekoelde ruimte. Hier werken wij de website bij en gaan daarna het internet café in. Grrrrrr, zijn wij hier nu een dag extra voor gebleven? De verbinding is zo traag dat wij amper onze emails kunnen binnenhalen. Het is te frustrerend en wij scheiden er mee uit. Wij lopen op straat en komen John en Cynthia tegen. Helaas kunnen wij niet lang blijven kletsen want wij hebben een bus te halen en jammer genoeg moeten wij te snel afscheid van elkaar nemen. Wij hebben een nachtbus naar Pakse geboekt. In deze bus zijn bedjes aanwezig maar ze zijn zo klein dat wij niet kunnen slapen. Tevens stopt onze bus om 1:20am en gaat het licht en de muziek aan voor 20 minuten. Snappen de mensen in het Oosten nu echt niet wat de betekenins van een nachtbus is?! Het wordt een verschrikkelijke nacht en rond 7am arriveren wij in Pakse.

TAT LO            02-03-2009

Vanuit Pakse pakken wij direct de bus naar Tat Lo, wat gelegen is op het Bolaven Plateau. Het Bolaven Plateau staat bekend om zijn koffieplantages en watervallen die de omgeving rijk is. Tat Lo bestaat uit een straat met een paar guesthouses en restaurantjes. Wij hebben een bamboo hutje aan het water en het uitzicht is geweldig. Na een frisse douche gaan wij onze eerste waterval bezoeken. Op de weg zien wij een helder groen grassprietje liggen en wij wij lopen het voorbij. Plots zien wij het grassprietje bewegen en wij kijken vreemd op. Het grassprietje blijkt een kleine slang te zijn.

Wij lopen door naar de volgende waterval waar wij een verkoelende duik in het water nemen. Bovenop de waterval zijn een aantal kinderen aan het spelen en dan gillen ze wat naar ons en voor wij het weten, springen ze naar beneden en hebben ze de grootste lol. Hierna pakken wij onze spullen en lopen wij naar een dichtbij gelegen dorp. De mensen zijn niet meer gekleed in klederdracht en aardig gewend aan toeristen. Dit resulteert in schooiende kinderen en volwassenen die om een pen, snoepje of zelfs geld vragen. Wij vinden deze instelling erg teleurstellend en na het zien van hun koffieplantage verlaten wij het dorp onmiddelijk. Wij gaan terug naar ons hutje waar wij genieten van het uitzicht op de waterval en de zon langzaam aan onder zien gaan.

CHAMPASAK            03-03-2009

Vanuit Tat Lo moeten wij eerst terug naar Pakse en daar nemen wij een sawngthaew naar Champasak. En dan komen wij weer uit bij de Mekong die deze keer groen van kleur is en het is schitterend om te zien. Wij gaan met de ferry naar de overkant en dat werkt net wat anders dan bij ons want je gaat de ferry via de zijkant op. Wij gaan als eerste naar de bank waar wij weer genoodzaakt zijn onze euro's om te wisselen. Met een goed gevoel kunnen wij nu een kamer zoeken en wij hebben weer een leuke bamboo hut te pakken. Ons guesthouse heeft gekoeld drinken en fietsen te huur en voor beide vraagt hij een goede prijs.

Wij lopen wat rond in het dorp en eten een noodle soep bij een locaal tentje. Het dorp is erg rustig en toch zijn alle guesthouses volgeboekt. Wij weten niet waar alle toeristen zijn want op straat lopen ze niet en dat vinden wij wel goed zo. De volgende morgen staan wij vroeg op en fietsen wij naar Wat Phu Champasak. Een bezoek aan dit oude Khmer complex zou een van de highlights van een trip naar Laos moeten zijn. Misschien komt het omdat wij al te veel gezien hebben maar wij zijn niet onder de indruk van dit kleine complex. De trip is aan te raden om dit vroeg in de morgen te doen want dan is het nog niet te heet en heb je het beste uitzicht over het gebied. Er is een natuurlijke bron waar op het moment dat ik er aan kwam, een paar monniken zich aan het  wassen waren. Ik kon wel zien dat ze het niet waardeerden dat ik daar rond liep en ben maar snel de andere kant opgelopen. Bij de afdaling moet je zeker uitkijken want ik meende dat ik het al voorzichtig aan deed maar helaas schoof ik uit en gleed ik een paar treden naar beneden. Auw!  Het is nog vroeg op de dag en er is verder niets te beleven in het dorp dus wij pakken onze spullen en gaan richting de 4.000 eilanden.

DON KHONG            04-03-2009

Met de tuk tuk gaan wij terug naar de ferry. Deze keer geen grote boot maar 3 kleine vissersbootjes met daarop een plateau waar wij plaats kunnen nemen. Aan de andere kant staat weer een tuk tuk klaar die ons naar de hoofdweg brengt en daar wachten wij geduldig op transport. Een minivan heeft nog plaats en brengt ons binnen 2 uur naar wederom een heldere Mekong Rivier. Een klein bootje brengt ons naar de overkant en dan staan wij op het grootste eiland Don Khong.

Er zijn drie eilanden waar de toeristen zich nestelen. Don Khong is de grootste en heeft electriciteit, Don Khon is een stuk kleiner en je leeft tussen de Laotianen en Don Det is de backpacker plaats waar het één grote party is. Wij hebben nog even de tijd voordat het donker wordt en wij huren een fiets om het eiland te verkennen. Het uitzicht bestaat o.a. uit rijstvelden, lage heuvels, groente tuinen en de Mekong.. Tijdens de fietstocht waren wij erg onder de indruk van de mensen die ons in elk dorp toelachten en begroetten. Net voordat wij ons dorp bereiken, zien wij een struisvogel op de weg lopen. Gisteren hadden wij door de hitte niet veel gegeten en dat komt er vandaag uit. Mathieu bestelt een hoofdmaaltijd en als hij deze op heeft, heeft hij nog honger. Tja dan zit er niets anders op dan nog een maaltijd te bestellen. Sommige mensen kijken hun ogen uit want zij doen het alleen met een bordje nasi. Na het eten merken wij dat het vele fietsen en de hitte zijn tol begint te eisen en wij duiken vroeg het bed in. Na het ontbijt pakken wij onze backpacks en gaan wij met een aantal toeristen naar het eiland Don Khon. Op dit eiland maken wij wederom een fietstocht en bezoeken deze keer een waterval en zien wij de overblijfselen van een spoor en locomotief. Ja, de Fransen zagen dit gebied als een handelsgebied tussen Laos en Saigon maar na de 2de wereldoorlog raakte alles in verval. Wij houden het vandaag voor gezien en gaan op de veranda wat drinken. Op het eiland worden package deals aangeboden om naar Cambodja te gaan en wij vinden het een flinke prijs. Wij zijn de hele avond bezig om te bekeiken of wij niet goedkoper weg kunnen komen maar al bij al zullen wij 2 euro uitsparen en hebben wij zelf een hoop te regelen. Ontevreden regelen wij twee kaartjes naar Kratie in Cambodja voor de volgende dag. Wij kijken terug op een erg mooie ervaring in dit groene land en wat het zo bijzonder maakt is dat er nog volop cultuur aanwezig is.