ST. PETERSBURG

Na 2 drukke weken van afscheid nemen en laatste voorbereidingen treffen, is onze vertrekdag eindelijk aangebroken. Vanmorgen zijn wij om 04:00 opgestaan om ons vliegtuig te halen. Wij vlogen vanaf Düsseldorf naar Berlijn en met een korte overstap kwamen wij om 12:15 (NL tijd) aan in St. Petersburg. De rugzakken zijn zwaar beladen, de zon schijnt en een beetje onwennig staan wij op Russische bodem.

Wij hebben op voorhand een slaapplek geregeld bij mensen thuis. Wij kregen een mailtje dat wij bij aankomst de taxi moesten nemen maar dat te duur en besloten hierop de bus en metro te nemen. De bus werkt net even anders dan bij ons. Je stapt achter in en blijft zitten  totdat je je eindbestemming hebt bereikt. Het uitstappen en afrekenen gebeurt voorin bij de chauffeur. De 3 meiden (kleindochter, dochter en oma) zijn geweldig. Wij worden hartelijk ontvangen en volgepropt met eten en informatie. Oma heeft de leiding over het huishouden en de keuken, dochter weten wij niets over te vertellen en kleindochter Ilona is de tolk. Wij verblijven in een typisch Russische flatgebouw en hebben een eigen kamer inclusief ontbijt en avondeten.

Na het eten komen wij met de Russische mentaliteit in aanraking. Iemand heeft de containers met afval aangestoken en de rookontwikkeling en sneeuwval van verbrande stukken is hevig. De politie wordt niet eens gebeld, niemand blust de brand of neemt de moeite om te kijken of wat te redden valt. De politie maakt zich hier niet druk om een brandje dus waarom zou de bevolking dat wel doen?

Wij hebben trouwens een grote meevaller: Het is licht! Dit betekent dat het niet echt donker wordt en de dag dus extra lang duurt.

Vandaag is het St. Petersburg dag en overal in de stad zijn ze druk bezig met de voorbereidingen en ook het takelen van auto's hoort erbij. Wij zoeken een goed plekje voor de "Carnavalsoptocht". Tijdens het wachten zien wij heel wat politie en ME zich installeren langs de gehele route. Na 2 uur wachten, komt als eerste een stoet motorrijders aan. Wij hebben vaak genoeg met een treffen meegereden maar om het eens van de andere kant te zien, is erg indrukwekkend. Op deze dag worden de taken van de burgemeester aan een markies overgegeven door de stropdas van de burgemeester af te knippen. Na deze plechtigheid volgt er een gesponsorde Carnavalsstoet.

Wij maken nog een rondje door de stad en op de route zien wij mooie gebouwen zoals: Kazan Cathedral, Hermitage museum, Church of Spilled Blood, Engineer's Castle, Beeld van Peter de Groot, Russian museum en hebben wij de Nevsky Prospekt geheel bewandeld.

's Avonds is het tijd voor het Eurosong festival. Vorig jaar waren wij rond deze tijd in Helsinky en dat was feesten. Hoe zouden de Russen het er van af brengen? Wij hebben een pool gemaakt met de meiden; wij gaan voor Armenië en zij gaan voor Rusland. Uiteindelijk is het zover, Rusland heeft gewonnen. Jammerlijk merk je weer niets van een soort feestvreugde.

De volgende dag willen wij het Kresty Prison museum -een actieve gevangenis- bezoeken. Op onze weg er heen zien wij o.a. Finland Station, House of Soviets en het standbeeld van Stalin. Eenmaal bij de gevangenis aangekomen, blijkt dat dit bezoek niet meer mogelijk is.

Wij wandelen langs het water en bezoeken een gevechtsschip uit WWO II de Cruiser Aurora, een Moskee, het Peter and Paul Fortress en op het Moscow treinstation kopen wij een 8-duurend treinkaartje voor woensdag om naar Moscow te vertrekken.

Vandaag gaan wij naar Peterhof, dit is een enorm park, het Russische Versailles, met een paleis en heel veel fonteinen. De busrit er naar toe verliep niet geheel goed maar ach zo hebben wij weer wat van de omgeving gezien. Het begin van het park is erg mooi. Aan beide kanten staan bomen met in het midden de fonteinen en in de verte zie je het kasteel. Achter het kasteel begint het betalende gedeelte met de ene na de andere spectaculaire fontein. Vanaf een fontein heb je uitzicht op het einde van het park dat uitmondt in de Finse Golf.

Wij komen bij een gebouw aan dat een Engelse uitstraling heeft. Een oude man komt naar ons toe en legt in Engels uit dat dit gedeelte heel vroeger de dienstwoningen waren van het personeel van Tsaar Nicolai I. De omringende gebouwen waren de keuken, ministerwoningen en de manege. Nu dient het gebouw als sanatorium. Hij neemt ons mee naar de achterkant van het gebouw en naar het volgende gebouw want dit was vroeger de manege en er hangt een prachtig mooi houten plafond in. Een stukje verder op het terrein ligt nog een gotische kerk en de kleurrijke Cathedral of Saint Peter and Paul. Wij hebben vandaag weer de nodige kilometers gelopen en houden het verder voor gezien.

Vandaag willen wij een bezoek brengen aan het Circus maar na een uur wandelen, blijkt dat deze pas in juni opengaat. Wij gaan terug naar de hoofdstraat en vragen of dat de film van Indiana Jones in het Engels is. Wij krijgen een positief antwoord en gaan ervoor. Eenmaal geïnstalleerd, blijkt het toch in het Russisch te zijn. Wij doen ons beklag en krijgen een tegoedbon. Het is natuurlijk een nette oplossing maar wij vertrekken morgen dus dat wordt een cadeautje voor onze gastvrouwen.

Op de weg richting metro stappen er 2 mensen uit een taxi inclusief cameraman en een vrouw die er achteraan holt. Ik zie op de rugzakken het teken van Peking Express staan. Als een gek hollen wij mee en Mathieu komt te weten dat het voor de Spaanse televisie bestemd is. Helaas hebben de deelnemers het te druk maar een leuke foto zit er nog wel in.

Het is alweer tijd om St. Petersburg te verlaten en Oma verwent ons nog een laatste keer met een stevig ontbijtje, chocolade en zelfs een afscheidscadeautje. Wij laten St. Petersburg met een goed gevoel achter en gaan door naar Moscow. Om 22:30 arriveren wij eindelijk bij ons hostel en gaan wij meteen slapen. Morgen een nieuwe dag in een nieuwe stad.

MOSCOW

Op onze eerste dag in Moscow gaan wij als eerste naar de Chinese Ambassade. Wij krijgen te horen dat wij een hotelovernachting moeten overleggen voordat de visumaanvraag in werking kan worden gesteld. Hier moeten wij dan nog even achteraan. De ambassade ligt achter DE universiteit van Moscow. Het is een hele DE want volgens mij kunnen in het hele complex alle 80.000 inwoners van Helmond wonen. Het is een van de 7 stuks gebouwen die Stalin in het verleden heeft laten zetten en ze zijn heel indrukwekkend om te zien..

Vanaf de Universiteit loopt een wandelroute die ons door een wijk van schrijvers, dichters en helden moet brengen. Wij zien de nodige dingen maar vinden het niet zo interessant. Een straat was wel grappig want daar hingen aan de buitenkant van de muren schilderijen compleet in een lijst. Tussen de huizen door zien wij weer een enorm gebouw opdoemen. Het blijkt het gebouw van Ministry of foreign affairs te zijn. Om de hoek ligt het Arbat District, dit is Moscows bekendste straat met allerlei souvenirs winkeltjes en straatartiesten. Als laatste gaan wij de metro in. Moscow heeft geweldig mooie metrostations en die moesten wij natuurlijk op foto vastleggen. In tegenstelling tot St. Petersburg mag je in Moscow wel foto's van de metro nemen.

De volgende dag wordt het tijd om een bezoek te brengen aan het Kremlin, Rode Plein, St. Basil's Cathedral en maken wij nog een mooie wandelroute langs allerlei kleine orthodoxe kerkjes. Even een update over verschillende zaken. Tot nu toe vinden wij de Russen erg meevallen en zijn ze aardiger dan gedacht. Vodka zie je in dit land niet, het is bier van 's morgens vroeg tot 's avonds laat. Tot nu toe hebben wij echt overal WiFi aansluiting gehad. Het weer is heel wisselvallig, je trekt constant je jas aan of weer uit. Jullie zullen het al gemerkt hebben dat wij al een tijd niets van ons hebben laten horen. Nou, wij zijn 4 dagen bezig geweest om de laptop na te kijken want het e.e.a. werkte niet. Gelukkig is sinds gisteren alles hersteld en kunnen wij weer volledig aan de slag. Wij maken van dit moment gebruik om de site wat aan te passen. Wij hebben gemerkt dat een groot tekstvlak niet leuk leest en zullen vanaf nu wat foto's toevoegen en proberen wat meer alinea's te maken. Het is voor ons allemaal nieuw dus wij moeten nog even onze draai zien te vinden maar wij gaan ervan uit dat wij vanaf nu voor de volle 100% er tegen aan kunnen.

DE GOUDEN RING

Wij hebben Moscow verlaten om het platteland van dichtbij te bekijken. Wij doen een klein stukje van de route van de Gouden Ring, dit is een gebied met Orthodoxe kerken. Wij nemen de trein en binnen 1,5 uur zijn wij in het plaatsje Sergiev Posad. Op de straat staat een vrouwtje en ze zegt dat het hotel te duur is en dat er 2 kloosters zijn waar wij kunnen overnachten. Het eerste wat wij doen toen wij op de kamer waren, was een handwas plegen want na 10 dagen niet gewassen te hebben, werd het tijd om wat schoon ondergoed en sokken te hebben. Het is erg rustig in het klooster en dit zorgt ervoor dat wij de volgende dag pas om 10:30 uur wakker worden. Wij willen het klooster bekijken maar voordat een vrouw naar binnen kan, moet ze een hoofddoek omdoen. De buiten- en binnenkant (waar helaas geen foto's van mogen worden gemaakt) zijn adembenemend. Wij vervolgen rond het middaguur onze weg naar het volgende dorp.

Met de bus komen wij na 2 uur aan in het plaatsje Rostov Veliky en het dorp ziet er uitgestorven uit. Wij gaan op zoek naar onze slaapplaats, dat op het terrein van het Kremlin ligt. Na dat alle toeristen verdwenen zijn, gaat de toegangs- deur van het Kremlin op slot. Het dorp zelf is een van de oudste plaatsen van Rusland en dat is te merken aan het slechte onderhoud van de gebouwen. De buitenkant van het Kremlin staat in de steigers maar de binnenkant is geweldig mooi. In de avond wandelen wij langs het meer en op dit tijdstip zijn wat moeders de was aan het doen. Wat ook typisch van het platteland is dat de ramen van de huizen bewerkt zijn met schitterend houtsnijwerk. Deze 2 dagen op het platteland waren een fijne afwisseling op het stadsleven. Wij gaan terug naar Moscow en pakken de 21-uur durende treinreis naar Perm.

PERM

De treinreis viel erg mee want wij hadden een 4-persoons coupe geheel voor ons zelf. Het slapen in de trein blijft echter een groot probleem. Wij komen om 17:00 uur aan en wij hebben 2 uur tijdverschil met Moscow. Hierdoor kunnen wij geen informatie meer opvragen wat wij de volgende dag kunnen ondernemen. Wij hebben toch al niet goed geslapen dus gaan wij lekker vroeg te bed. De volgende dag slapen wij lekker uit en rond 10:00 uur gaan wij op pad. Al snel blijkt dat de dingen die wij willen bezichtigen niet mogelijk zijn. Het transport is al geweest en het andere is te ver weg om te bezoeken. Nu zitten wij dus gevangen in een stad die niet veel te bieden heeft. Wij besluiten de volgende dag naar Chusevoy te gaan. Vanuit deze plaats zou je een betere  aansluiting hebben naar het Gulag kamp Perm 36.

CHUSEVOY

Wij nemen de bus voor de 3,5 uur durende trip naar Chusevoy. Het landschap bestaat alleen uit bomen, bomen en nog eens bomen. Wij slapen dan ook meer dan dat wij wakker zijn. Op een gegeven moment worden wij wakker en staan wij stil op een busstation. Er stappen mensen uit en er komen weer nieuwe bij. Wij hebben geen idee waar wij zijn en op ons ticket schijnt een andere plaatst te staan als waar wij zijn dus wij blijven lekker zitten. Hoewel de tijd van 3,5 uur al een tijdje verstreken is, beginnen wij ons toch wel zorgen te maken.

De bus stopt uiteindelijk in een uitgestorven dorpje en Chusevoy zou een redelijke stad moeten zijn dus waar zijn wij?? Het blijkt dat wij een verkeerd ticket hebben gekregen en dat die ene stopplaats van voorheen onze eindhalte was. Een oudere Russische man komt op ons af en met handen en voeten maakt hij ons duidelijk hoe laat een lokaal busje ons naar Chusevoy zal brengen. Na 3 uur wachten kwam het busje en de man informeerde de chauffeur waar wij eruit moesten. Wat een service. Wij zijn het niet gewend van de Russen en voelen ons hier erg thuis. Uiteindelijk een halve dag later arriveren wij dan in Chusevoy.

Wij houden een taxi aan die ons naar het hotel brengt. Nu ja slaapplaats, het is echt een Russisch hotel: kaal, grijs en muf. Maar goed wij zijn hier voor maar 1 ding en dat overleven wij ook wel weer. Wij gaan op zoek naar wat te eten maar na 3 weken valt dat nog steeds niet mee want je ziet aan de buitenkant niet wat er achter een deur verscholen zit en wij kunnen nog steeds niet lezen wat er staat. Op het einde van de straat staan 2 mannen een sigaret te roken en wij vragen aan hen waar wij kunnen eten. De een spreekt een heel klein beetje Engels en zegt dat wij binnen wat kunnen bestellen. Mathieu kijkt en ziet dat het een café is en wij willen weer vertrekken.

Wij worden door de 2 mannen tegengehouden en moeten mee naar binnen. Ze hebben gekookte aardappelen en worstjes. De Engels sprekende man komt erbij zitten en probeert met ons te praten. Hij laat wat foto's zien van een kampeer- en vistocht aan de rivier en nodigt ons uit om over 2 dagen mee te gaan naar de rivier. Het is een aanlokkelijk aanbod om het Uralgebergte in te trekken, te vissen, genieten van een Russische banja (= sauna), verse vis eten en vooral veel vodka drinken. Maar wij kennen deze mensen niet en ze spreken geen Engels. Tevens zijn wij in het Uralgeberge verwelkomt met sneeuw en hagel en de temperatuur is 2-3 graden boven nul dus niet echt een vooruitzicht om een aantal dagen aan een rivier door te brengen.

Even later komen er een aantal vrienden binnen waarvan 1 een tandarts is. Deze komt op een gegeven moment naar ons en zegt dat wij mee moeten naar het Olympisch kamp. Dit ligt net buiten het dorp en het is het trainingsgebied van het Olympisch Russisch team. Helaas ligt er geen sneeuw maar er is een klein museum bij. Het is al gesloten maar de tandarts krijgt het voor elkaar dat de bewaakster de gebouwen voor ons opent en dat wij rond mogen kijken.

Eenmaal terug in het café krijgen wij weer de aanbieding dat wij mee moeten gaan kamperen maar wij gaan er echt niet op in. Wij zitten vast in dit land en weten niet goed hoe wij de tijd moeten doorbrengen maar het is gewoon te koud. Wij zeggen nogmaals nee en worden door de tandarts bij het hotel afgezet. Voordat wij naar binnen gaan, krijgen wij nog een cadeau; een goud/zwarte beker met CCCP erop, een oranje/ zwart lintje en 2 vlaggen van de club. Wat een geweldige dag dit maakt alles weer goed. Wij zijn moe en willen naar bed.

Wij staan onze tanden te poetsen en er komt een jongen aan. Hij spreekt 3 woorden Engels maar wil met ons kletsen en nodigt ons uit om op de gang om een glas wijn te drinken. Oh nee, wij willen naar bed maar goed een glaasje kan geen kwaad. Na 1,5 uur is de pak wijn op, hebben wij alle filmpjes op zijn mobiel bekeken en hebben wij veel gelachen. Nu wordt het toch echt tijd om naar bed te gaan. Wij liggen goed en wel te bed en horen de jongen overgeven. Lekker!

Afgelopen avond kwamen wij er achter dat wij avontuurlijk bezig zijn. De mannen van het café hadden ons al gefeliciteerd en om ons gelachen dat wij het als toerist, zonder een woord Russisch te spreken, klaar hebben gespeeld om hier in de middle of nowhere te belanden. Tevens kregen wij te horen dat het Gulag Perm 36 museum op maandag gesloten is. Wij besluiten om niet nog een dag langer in deze stad te blijven. Het is te koud om er op uit te trekken om het nog een dag langer te rekken. Nee, wij gaan via Perm terug om naar Kungur te gaan en er komt weer 2 uur tijdverschil bij.

KUNGUR

Vanuit Perm hadden wij meteen aansluiting om naar Kungur te gaan en binnen 1 dag waren wij op plaats van bestemming. Kungur is een rustig dorp en bestaat grotendeels alleen uit huizen. Het hotel is te gek, ze spreken weinig Engels maar hebben een vertaalprogramma dus ze doen echt alles om ons te helpen. Omdat de omgeving zo lekker rustig is, trakteren wij ons zelf op een uitslaapochtend. In de middag gaan wij naar de Kungur Ice Caves. Dit is de eerste voor toeristen opengestelde attractie. Lees Russische attracties want voor buitenlanders hebben ze helemaal geen voorzieningen.  Geen uitleg, geen blaadje met uitleg en zelfs geen routebeschrijving. Maar goed het gaat er over uit wat je ziet.

En wat je ziet is fantastisch. Het begint met mooie ijskristallen aan het plafond dan de stalagmieten en stalactieten. Wij krijgen zelfs nog een kleine lasershow te zien en het mooiste is de grot met het water. Het water is hier zo helder en het staat stil dat het lijkt of dat de boven- en onderkant van de grot uit allemaal rotsblokken bestaat. Dit is niet het geval want het betreft de weerspiegeling van de bovenkant in het water. In een andere grot mochten wij het water voelen. Omdat het in de grot erg koud is, denk je dat het water tegen het vriespunt aanzit maar dit is absoluut niet het geval. Omdat het water zo puur is, kunt je het drinken.

Er is nog een klooster in de buurt maar dat is alleen per taxi te bereiken. Aangezien wij al een gedeelte van de gouden ring hebben gedaan, zien wij het niet zitten om hier een hoop geld voor uit te geven. Wij genieten nog van het zonnetje en willen morgen nog een dag extra blijven. Helaas is dit niet mogelijk, het hotel heeft onze gegevens al doorgestuurd naar de douane en dit is afgehandeld. Jammer want wij hadden graag nog wat willen bussen in deze omgeving.

JEKATERINBURG

Rond 22.30 komen wij aan in Jekaterinburg. Wij konden ons hostel niet boeken en weten niet zo goed waar heen. Omdat het al erg laat is, blijft ons geen keuze over om een TE dure overnachting te nemen. De volgende morgen besluiten wij naar het tourist information te gaan om een kaart van de stad te bemachtigen en ons hostel te zoeken. Na 2,5 uur staan wij uiteindelijk buiten en weten wij dat wij 5 straten  verder moeten zijn. Gelukkig staat de beheerster buiten te roken want i.v.m. een stroomstoring werkt de bel niet en hadden wij het nooit kunnen vinden. Wij komen binnen en worden meteen hartelijk ontvangen door de medebewoners. Sinds lange tijd kunnen wij weer Engels spreken en ervaringen uitwisselen met andere reizigers. Wij voelen ons zeer op het gemak en besluiten onze laatste dagen hier vol te maken.

Het hostel is het 1ste in Jekateringburg en net een goede maand open en wordt gerund door Sascha en haar broer Aleksey en zus Olga komt ook regelmatig voorbij. In totaal kunnen er 12 mensen slapen en onze medebewoners zijn 2 jongens uit de Dominicaanse Republiek en een stel uit Zwitserland. Wij besluiten deze dag in het hostel te blijven en de site te updaten.

In de avond krijgen wij van Sascha niet alleen alle informatie van Jekateringburg te horen want deze stad is namelijk de plaats waar de laatste  Tsaar en zijn familie is vermoord maar ook alles over de geschiedenis van Rusland inclusief de oorlogen. Het was erg interessant en het blijkt dat de Russen toch wel erg veel te verduren hebben gehad. Tevens kregen wij te horen dat hun oma in een plaats woont dat geheel van de buitenwereld is afgesloten. Zij woont namelijk in een stad waar kernwapens gemonteerd worden. De familie heeft een bepaalde pas en daarnaast moeten ze nog het nodige papierwerk in orde maken voordat zij op bezoek kunnen bij oma. Wij hebben de stad via Google Earth bekeken en je kon de dubbele muren en wachttorens erg goed zien. Ongelooflijk dat zoiets nog bestaat.

De volgende dag gaan wij de stad bezichtigen en lopen naar de Church-on-the-blood waar de Tsaar familie vermoord is en na alle verhalen van gisteren maakt het erg veel indruk op ons. Tevens staat er in de stad een beeld van de oprichters van de stad dat onder het volk de bijnaam Bevis&Budhead heeft. Ook is er in de loop der jaren wat kunst in de stad aangelegd waaronder een betonnen toetsenbord. Helaas hebben wij niet zo veel foto's van de prachtige gebouwen die hier staan want ze staan allemaal in de stijger ter renovatie. Wanneer wij terugkomen, is iedereen al in het hostel. Wij kletsen gezellig en het voelt of dat wij een kleine familie zijn. De Dominicanen en Mathieu besluiten om op stap te gaan. .

Het is de hoogste tijd om de treinkaartjes te bestellen voor Kazachstan. Het is niet zo moeilijk om treinkaartjes te kunnen bemachtigen maar het is beter dit zeker 1 dag van te voren te regelen. Het is altijd een uitdaging om dit voor elkaar te krijgen en iemand te zoeken die voor ons wat vertaalwerk wil doen. Redelijk snel heeft Mathieu iemand gevonden en staat hij in de rij. Ik sta aan de kant te wachten en wordt door een meisje aangesproken die verrassend goed Engels spreekt. Het blijkt dat ze uit Siberië komt en bij een petroleumbedrijf als tolk/vertaalster werkt. Ze nodigt ons zelfs uit om naar haar te komen. Helaas moeten wij nee verkopen omdat deze reis te lang duurt en wij over een paar dagen het land uit moeten. Erg jammer, waarom komen wij haar nu pas tegen?! Bij terugkomst in het hostel is het tijd afscheid te nemen van de Zwitsers en kunnen wij de nieuwe gasten, een Frans stel met een zoon van 12 jaar, verwelkomen. Papa en Mama spreken bijna geen Engels maar zoonlief redelijk. Ik kan het Frans wel verstaan maar niet meer terugpraten want daarvoor ben ik er te lang uit. Deze combinatie werkt goed en wederom hebben wij het erg gezellig.

Er moeten nog wat lopende zaken in Nederland afwerkt worden en wij wachten geduldig af totdat Nederland wakker is. Het is ondertussen i.v.m. het tijdsverschil te laat om nog iets te ondernemen en proberen maar een slaapplaats in Kazachstan te regelen. De internetverbinding is uit de oertijd en wij hebben al dagen problemen om de site de lucht in te krijgen. Mails verzenden lukt nog net maar verder houdt het op. In de avond is het tijd om afscheid van de Dominicanen te nemen.

Op het programma staat nog een bezoek brengen aan Ganina Yama. Dit is een complex waar de resten van de lichamen van de Romenov's (Tsaar en zijn familie) zijn gevonden. Nadat de familie bij the church-on-the-blood vermoord is, heeft men de lichamen met een bepaald middel overgoten waardoor er niet meer veel van overbleef. De as is net buiten de stad in een bos gestrooid. Sinds een aantal jaren schijnt men de restanten gevonden te hebben en deze plaats is nu een grote heilige bedevaartsoord. In de bus er naar toe, maken wij kennis met een oma. Zij kan geen Engels maar wil graag met ons contact en op zijn Russisch legt ze ons het een en ander uit. Wij zien aan haar dat het erg veel indruk op haar maakt en ze kan haar emoties bijna niet bedwingen. Wij laten de groep voor wat het is en doen zelf even een rondje. In een kerk staat een jongen die met een beetje Engels en Duits ons het een en ander uitlegt. Eenmaal buiten komen wij oma weer tegen en samen lopen wij naar de uitgang. Nu komen wij de jongen van de uitleg ook weer tegen en hij heeft een cadeau voor ons bij. Het is een pak foto's van de Tsaar en zijn familie. De oma is erg onder de indruk en gaat ze ook kopen. Wij krijgen nog het adres van oma en als wij weer in Rusland zijn, moeten wij echt aankomen. De Fransen staan op het punt te vertrekken en er komt een Engels stel en een stel uit Nieuw Zeeland binnen. Wat is dat toch met die mensen waar Engels de moedertaal van is? Afgelopen dagen is het zo leuk geweest en nu..Deze mensen zijn erg op zichzelf, zeggen niets als ze binnenkomen, stellen zich niet voor en doen maar wat. Dit is een sfeer die wij niet gewend zijn.

Op onze een na laatste dag moeten wij afscheid nemen van Sascha want ze gaat voor een paar dagen naar haar oma. Wij besluiten nog naar de muziek fontein te lopen. Wij spreken een meisje aan en vragen haar de weg. Ze heeft niets te doen en zal ons wel de wegwijzen. Ze spreekt wat Duits en wil dit graag met ons oefenen. Wij hebben een erg leuke middag en ze laat ons het een en ander van de stad zien. In de avond komt Olga, de zus van Sascha en Aleksey, ook nog even afscheid van ons nemen. Mathieu en ik zijn vanavond de enige gasten. Aangezien Rusland moet spelen, gaan Mathieu en Aleksey als afsluiter een pilsje pakken. Morgen is het tijd om dit land te verlaten en begint er weer een nieuwe uitdaging.