Wij hebben elkaar ruim 18 jaar geleden leren kennen. Jany woonde snel genoeg op zichzelf

en studeerde nog. Mathieu woonde thuis en genoot van het werkende leven. Na 4 jaar,

toen Jany klaar was en kon gaan werken, gingen wij officieel samenwonen.

Onze grootste hobby was motorrijden. Wij hebben in die tijd heel wat weekenden getoerd

en ook de zomervakantie brachten wij op de motor door.

Wij waren toe aan een nieuwe uitdaging en gingen voor de 1^ste keer op wintersport. Op 3 uur

rijden van ons huis gingen wij met 6 personen naar Winterberg. Wat een lol hebben wij gehad

en natuurlijk helemaal verkocht aan het skiën. Onze grote vakantie werd voortaan gesplitst in

een winter- en zomervakantie.

Na 2 jaar samenwonen werd het tijd om onze vleugels uit te slaan en kochten wij ons huis op ’t Hout.

Wij hebben een fantastische straat met 12 huizen en na ruim 10 jaar gaan wij nog steeds geweldig

met elkaar om. In de jaren dat wij in ons huis woonden, hebben wij een stuk aangezet, de tuin ingericht

en meubels gekocht.

Maar wij misten iets en gingen eens kijken wat er buiten Europa te halen viel. Omdat wij destijds niet

goed durfden, boekten wij een groepsreis naar Afrika. Wij hadden een erg gezellig clubje maar wij

realiseerden ons dat wij liever met zijn tweeën wilden reizen.

Tijdens deze reis, keken wij met andere ogen naar Afrika. Elke avond kwam wel een keer ter sprake

hoe het zou zijn om een B&B inclusief internet café te beginnen. Bij terugkomst gingen wij werk van

onze plannen maken; de emigratiebeurs werd bezocht en plannen werden gemaakt om te vertrekken.

Echter wisselde de regering van macht en werd het ons bemoeilijkt om naar Zuid Afrika te vertrekken.

Hierop werden onze emigratieplannen “op hold” gezet en het leven in Nederland weer opgepakt.

De volgende vakantie zou een ware uitdaging worden. Wij gingen met zijn tweeën in China rondtrekken.

Een land waar alles in tekens aangegeven staat, praktisch geen Engels gesproken wordt en ook nog

communistisch is, hoe konden wij het verzinnen! Uiteindelijk viel het allemaal 100% mee en tijdens onze

reis kwamen wij veel leuke mensen tegen die voor minimaal 1 jaar op Wereldreis waren. Na het mislukken

van onze emigratieplannen leek dit ook een fantastisch idee maar gek genoeg verzin je op zo’n moment

allerlei redenen om niet te gaan i.p.v. het wel te doen. Durf en lef zijn op zo’n moment ver te zoeken.

Het gevoel om te vertrekken werd wel weer steeds sterker.

Het jaar daarna besloten wij een ander gedeelte van China te ontdekken. Nu komen wij minder toeristen

tegen en hebben wij meer contact met de lokale mensen. Overal worden wij zeer gastvrij ontvangen en

hoewel wij niet met elkaar konden praten, begrepen wij elkaar toch.

Wij zitten in de trein richting huis en zien het Hollandse landschap aan ons voorbij gaan.

Wij kijken elkaar aan en zonder een woord te zeggen, wisten wij genoeg.

Dit was het moment, nu gingen wij er echt voor.